Schrijf je het gebeurt of het gebeurd? En is het is gebeurd of is gebeurt? Gebeurt en gebeurd klinken hetzelfde, maar worden op een andere manier gebruikt. Het verschil zit in de functie van het werkwoord gebeuren in de zin.
De belangrijkste regel is eenvoudig: gebeurt is een persoonsvorm en gebeurd is een voltooid deelwoord.
Gebeurd of gebeurt?
Zowel gebeurd als gebeurt is correct, maar niet in dezelfde situatie.
Gebeurt gebruik je als persoonsvorm in de tegenwoordige tijd:
Er gebeurt vandaag veel.
Gebeurd is het voltooid deelwoord van gebeuren:
Er is vandaag veel gebeurd.
Je kunt het verschil vaak herkennen aan andere werkwoorden in de zin. Staat er bijvoorbeeld is of heeft bij, dan heb je vaak met een voltooid deelwoord te maken.
Is gebeurd of is gebeurt?
De juiste vorm is is gebeurd.
In deze constructie is is de persoonsvorm en gebeurd het voltooid deelwoord.
Goed: Wat is er gebeurd? Fout: Wat is er gebeurt?
Goed: Er is gisteren iets vreemds gebeurd. Fout: Er is gisteren iets vreemds gebeurt.
Je schrijft hier dus altijd gebeurd met een d.
Het gebeurt of het gebeurd?
De juiste vorm is het gebeurt.
In deze zin is gebeurt de persoonsvorm. Het onderwerp is het. In de tegenwoordige tijd gebruik je bij hij, zij en het de stam + t.
De stam van gebeuren is gebeur. Daar komt een t achter:
gebeur + t = gebeurt
Bijvoorbeeld:
Goed: Het gebeurt regelmatig. Fout: Het gebeurd regelmatig.
Goed: Het gebeurt vaker dan je denkt.**
Dit gebeurt of dit gebeurd?
Ook dit gebeurt is correct.
Bijvoorbeeld:
Dit gebeurt iedere week. Dit gebeurt alleen wanneer het erg druk is.
Wil je over het verleden praten en gebruik je een voltooide tijd? Dan verandert het:
Dit is gisteren gebeurd.
Je ziet hier mooi het verschil tussen beide vormen:
Dit gebeurt nu. Dit is gisteren gebeurd.
Waarom is gebeurd met een d?
Gebeurd is het voltooid deelwoord van gebeuren. Om te bepalen of een voltooid deelwoord op een d of t eindigt, kun je de bekende regel van ’t kofschip gebruiken.
Je kijkt naar de laatste letter van de stam. Bij gebeuren is de stam gebeur. De r staat niet in ’t kofschip. Daarom eindigt het voltooid deelwoord op een d:
ge + gebeur + d = gebeurd
Daarom schrijf je bijvoorbeeld ook:
Het is gebeurd. Wat is er gebeurd? Dat had nooit mogen gebeuren.
Hoe weet je snel of het gebeurt of gebeurd is?
Probeer te bepalen of het woord de persoonsvorm of een voltooid deelwoord is.
Een handige truc is om gebeuren te vervangen door een werkwoord waarbij je het verschil kunt horen, bijvoorbeeld maken.
Het gebeurt vandaag. → Het maakt verschil. Het is gebeurd. → Het is gemaakt.
Bij maakt en gemaakt hoor je duidelijk dat het om twee verschillende werkwoordsvormen gaat. Bij gebeurt en gebeurd hoor je dat verschil niet, maar de grammaticale regel is hetzelfde.
Je kunt het verschil uiteindelijk heel kort onthouden:
Het gebeurt → tegenwoordige tijd, persoonsvorm. Het is gebeurd → voltooid deelwoord.
Dus: dit gebeurt, het gebeurt, maar het is gebeurd. Zodra je weet welke functie gebeuren in de zin heeft, is de keuze tussen gebeurt en gebeurd een stuk eenvoudiger.
Is het ik word of ik wordt? Schrijf je je wordt of je word? En hoe zit het met word je en wordt je? Het werkwoord worden zorgt regelmatig voor twijfel, omdat je de t aan het einde vaak nauwelijks hoort.
Gelukkig gelden hiervoor dezelfde regels als bij andere werkwoorden in de tegenwoordige tijd. Hieronder leggen we eenvoudig uit wanneer je word of wordt schrijft.
Word of wordt?
Word en wordt zijn allebei correcte vormen van het werkwoord worden. Welke vorm je nodig hebt, hangt af van het onderwerp van de zin.
In de tegenwoordige tijd krijg je:
ik word;
jij wordt;
hij wordt;
zij wordt;
u wordt;
wij worden;
jullie worden;
zij worden.
Bij ik gebruik je dus word. Bij jij, hij, zij en u komt er normaal gesproken een t achter de stam en krijg je wordt.
Ik word of ik wordt?
Ik word is correct. Bij ik gebruik je de stam van het werkwoord zonder extra t.
Goed: Ik word morgen gebeld. Fout: Ik wordt morgen gebeld.
Goed: Ik word steeds beter in Nederlands. Fout: Ik wordt steeds beter in Nederlands.
Onthoud daarom simpelweg: na ik komt nooit wordt met dt.
Je wordt of je word?
Wanneer je het onderwerp is en vóór het werkwoord staat, schrijf je je wordt.
Goed: Je wordt morgen verwacht. Fout: Je word morgen verwacht.
Hetzelfde geldt wanneer je jij gebruikt:
Jij wordt morgen verwacht.
Omdat jij/je vóór het werkwoord staat, gebruik je de stam + t: word + t = wordt.
Word je of wordt je?
Draai je de volgorde om en komt je of jijachter het werkwoord te staan? Dan vervalt de t.
Je schrijft dus:
Word je morgen gebeld? Word jij daar ook zenuwachtig van?
Niet:
Wordt je morgen gebeld? Wordt jij daar ook zenuwachtig van?
Dit is dezelfde regel die je tegenkomt bij vinden: jij vindt, maar vind jij?
Het wordt of het word?
Bij het schrijf je wordt met dt.
Goed: Het wordt morgen mooi weer. Fout: Het word morgen mooi weer.
Goed: Het wordt steeds drukker.** Goed: Het wordt tijd om te vertrekken.**
Het onderwerp het is derde persoon enkelvoud. Daarom krijgt de stam word een t en ontstaat wordt.
Word jij of wordt jij?
Word jij is correct.
Normaal gesproken schrijf je jij wordt, maar bij omgekeerde woordvolgorde vervalt de t:
Jij wordt boos. Word jij boos?
Jij wordt ondernemer. Word jij ondernemer?
Dit geldt alleen wanneer jij of je daadwerkelijk het onderwerp is.
Wordt hij of word hij?
Bij hij vervalt de t juist niet wanneer je de woordvolgorde omdraait.
Hij wordt morgen 30 jaar. Wordt hij morgen 30 jaar?
Daarmee krijg je dus een belangrijk verschil:
Word jij morgen gebeld? Wordt hij morgen gebeld?
De regel waarbij de t verdwijnt bij omgekeerde woordvolgorde geldt specifiek voor jij/je.
Hoe kun je controleren of je word of wordt moet schrijven?
Twijfel je? Vervang worden dan eens door een werkwoord waarbij je de t duidelijk hoort, bijvoorbeeld lopen.
Ik loop → ik word Jij loopt → jij wordt Loop jij? → word jij? Hij loopt → hij wordt Loopt hij? → wordt hij?
Hierdoor hoef je niet na te denken over d of dt, maar kun je vaak horen welke vorm je nodig hebt.
De belangrijkste vormen zijn eenvoudig samen te vatten: ik word, je wordt, word je en het wordt.
Vooral bij jij en je moet je dus even opletten. Staat het onderwerp vóór het werkwoord, dan schrijf je jij wordt. Staat het erachter, dan vervalt de t en schrijf je word jij.
Schrijf je ik vind of ik vindt? En is het vind je of vindt je? Het verschil tussen vind en vindt zorgt regelmatig voor twijfel. Gelukkig is de regel vrij eenvoudig wanneer je weet wat het onderwerp van de zin is.
In dit artikel leggen we uit wanneer je vind of vindt gebruikt en waarom de volgorde van de woorden soms verschil maakt.
Vind of vindt?
Vind en vindt zijn vormen van het werkwoord vinden. Welke vorm correct is, hangt af van het onderwerp.
In de tegenwoordige tijd krijg je:
ik vind;
jij vindt;
hij vindt;
zij vindt;
u vindt;
wij vinden;
jullie vinden;
zij vinden.
Bij ik gebruik je dus altijd vind. Bij jij, hij, zij en u komt er normaal gesproken een t achter de stam: vindt.
Ik vind of ik vindt?
Ik vind is correct.
Bij ik gebruik je in de tegenwoordige tijd alleen de stam van het werkwoord. De stam van vinden is vind.
Goed: Ik vind dit een goed idee. Fout: Ik vindt dit een goed idee.
Het maakt daarbij niet uit wat er na vind komt. Zodra ik het onderwerp is, schrijf je ik vind zonder t.
Vind je of vindt je?
Hier ontstaat vaak verwarring. Je schrijft namelijk:
Je vindt dit een goed idee.
Maar:
Vind je dit een goed idee?
Wanneer jij of jeachter het werkwoord staat, zoals bij een vraag, vervalt de t.
Vergelijk:
Jij vindt het leuk. Vind jij het leuk?
Je vindt dit belangrijk. Vind je dit belangrijk?
De juiste vorm is bij een vraag dus vind je en niet vindt je.
Wanneer schrijf je vindt?
Je schrijft vindt wanneer het onderwerp jij, je, hij, zij, het of u is en het onderwerp vóór het werkwoord staat.
Bijvoorbeeld:
Jij vindt deze oplossing beter. Hij vindt het geen probleem. Zij vindt de vergadering te lang duren. U vindt de voorwaarden in de bijlage.
Een handig hulpmiddel is om vinden tijdelijk te vervangen door een werkwoord waarbij je het verschil kunt horen, zoals lopen.
Jij loopt → jij vindt Loop jij? → vind jij?
Zo kun je bij twijfel gemakkelijker bepalen of er een t achter moet.
Vindt hij of vind hij?
Bij hij werkt de regel anders dan bij jij. Ook wanneer hij achter het werkwoord staat, blijft de t staan.
Goed: Hij vindt het leuk. Goed: Vindt hij het leuk?
De t verdwijnt bij omgekeerde woordvolgorde dus specifiek bij jij/je.
Daarom krijg je:
Vind jij dat ook? Vindt hij dat ook?
Hoe weet je snel of het vind of vindt is?
Kijk eerst naar het onderwerp van de zin. Bij ik schrijf je altijd vind. Bij jij/je vóór het werkwoord schrijf je vindt, maar wanneer jij/je erachter staat, schrijf je vind. Bij hij, zij, het en u schrijf je in het enkelvoud vindt.
Vooral ik vind en vind je zijn handig om te onthouden. Daar komt nooit een t achter.
Het verschil tussen vind en vindt wordt bepaald door het onderwerp en bij jij/je ook door de plaats daarvan in de zin. Je schrijft ik vind, jij vindt en vind jij.
Onthoud vooral deze drie vormen en je voorkomt meteen een van de meest voorkomende fouten met de Nederlandse d/t-regels.
Is het de enige mogelijkheid of de enigste mogelijkheid? Beide vormen komen regelmatig voorbij in de Nederlandse taal. Toch betekenen enige en enigste niet automatisch hetzelfde. In de meeste zinnen waarin mensen enigste gebruiken, is enige de juiste keuze.
We leggen uit hoe het zit en wanneer enigste eventueel wel gebruikt kan worden.
Enige of enigste?
Wanneer je bedoelt dat er maar één persoon, mogelijkheid of exemplaar is, gebruik je enige.
Bijvoorbeeld:
Goed: Dit is de enige oplossing. Fout: Dit is de enigste oplossing.
Ook in zinnen als zij is de enige die het weet en dat was mijn enige kans gebruik je dus enige.
Dat komt doordat enig hier al betekent dat iets uniek of alleenstaand is. Een overtreffende trap is dan niet nodig.
Is enigste een woord?
Ja, enigste bestaat wel degelijk, maar niet simpelweg als overtreffende trap van enig in de betekenis van enige.
Enig kan namelijk ook betekenen dat iets leuk, prettig of aantrekkelijk is. Denk aan een uitspraak als: Wat een enig huisje!
In die betekenis kun je in informeel taalgebruik een vergrotende of overtreffende trap tegenkomen, zoals eniger en enigst. Je zou dan bijvoorbeeld kunnen zeggen dat iemand het enigste kind van de klas is wanneer je bedoelt dat diegene het allerleukst is.
Dat gebruik is echter vrij ongewoon. In vrijwel alle alledaagse gevallen waarin iemand twijfelt tussen enige of enigste, is enige bedoeld.
Waarom zeggen zoveel mensen enigste?
Waarschijnlijk ontstaat de verwarring doordat we in het Nederlands vaak een overtreffende trap gebruiken om iets absoluuts aan te geven. Je hebt bijvoorbeeld groot – groter – grootst en snel – sneller – snelst.
Daardoor kan enigste logisch klinken. Maar als enig betekent dat er maar één van iets is, kun je daar eigenlijk geen sterkere vorm van maken. Iets kan niet méér de enige zijn dan iets anders.
Vergelijk het met:
Goed: Hij is de enige kandidaat. Onjuist: Hij is de enigste kandidaat.
Er is maar één kandidaat, dus enige zegt al precies wat nodig is.
De enige of het enige?
Naast enige en enigste ontstaat soms twijfel over de enige en het enige. Welke vorm je gebruikt, hangt af van het zelfstandig naamwoord.
Bij een de-woord gebruik je bijvoorbeeld:
De enige mogelijkheid De enige persoon De enige winkel
Bij een het-woord krijg je:
Het enige probleem Het enige antwoord Het enige bedrijf
Laat je het zelfstandig naamwoord weg, dan hangt de vorm nog steeds af van datgene waarnaar je verwijst.
Enige kan ook ‘een paar’ betekenen
Om het iets verwarrender te maken, heeft enige nog een andere betekenis. Het kan namelijk ook een aantal of een paar betekenen.
Bijvoorbeeld:
Er zijn enige verschillen tussen beide voorstellen.
Hier betekent enige dus juist niet dat er maar één verschil is. Er zijn meerdere verschillen.
Meestal maakt de context duidelijk welke betekenis wordt bedoeld.
Voorbeelden van enige en enigste
Een paar voorbeelden maken het verschil duidelijk:
Zij is de enige die vandaag op kantoor is.
Dit is het enige exemplaar dat we nog hebben.
Hij was mijn enige contactpersoon bij het bedrijf.
Dat is de enige reden waarom ik ben gegaan.
In al deze gevallen zou enigste onjuist zijn wanneer je bedoelt dat er maar één is.
Twijfel je vaker over woorden die bijna hetzelfde klinken? Bekijk dan ook het overzicht met veelgemaakte taalfouten in de Nederlandse taal. Daar behandelen we meerdere woorden en uitdrukkingen die regelmatig verkeerd worden geschreven.
Enige of enigste? Meestal is enige correct
Wil je aangeven dat iemand of iets de enige is, dan schrijf je enige en niet enigste. Een zin als dit is de enigste mogelijkheid wordt dus dit is de enige mogelijkheid.
Enigste kan voorkomen wanneer enig wordt gebruikt in de betekenis van leuk of aardig, maar dat gebruik is veel zeldzamer. Voor de vraag waar de meeste mensen mee zitten, is het antwoord daarom eenvoudig: de enige is correct.
De Nederlandse taal zit vol woorden en regels waar zelfs ervaren schrijvers regelmatig over twijfelen. Schrijf je qua of kwa? Is het opzoek of op zoek? En wanneer gebruik je als en wanneer dan?
Vooral in e-mails, offertes, websites en andere zakelijke teksten kunnen taalfouten onprofessioneel overkomen. Toch zijn veel fouten eenvoudig te voorkomen zodra je de belangrijkste regels kent. Hieronder behandelen we een aantal veelgemaakte taalfouten in de Nederlandse taal en leggen we kort uit wat de juiste vorm is.
Qua of kwa?
Een bekende taalfout is het schrijven van kwa in plaats van qua. Hoewel kwa precies klinkt zoals je het uitspreekt, is alleen qua correct.
Je gebruikt qua wanneer je ongeveer wat betreft of op het gebied van bedoelt.
Bijvoorbeeld:
Goed: Qua prijs zijn beide producten vergelijkbaar. Fout: Kwa prijs zijn beide producten vergelijkbaar.
Het woord kwa bestaat in deze betekenis dus niet in het Standaardnederlands. Wil je precies weten waar qua vandaan komt en hoe je het gebruikt? Lees dan onze uitgebreide uitleg overqua of kwa.
Sowieso, zowiezo of zoiezo?
Sowieso is zo’n woord waarvan veel mensen weten wat het betekent, maar waarvan de spelling regelmatig misgaat. Varianten als zowiezo en zoiezo zijn niet correct.
Goed: Ik kom sowieso morgen langs. Fout: Ik kom zowiezo morgen langs. Fout: Ik kom zoiezo morgen langs.
De juiste spelling is dus altijd sowieso. Op MKB Online Adviseurs lees je ook meer oversowieso of zowiezo.
Op zoek of opzoek?
Ook woorden die je tijdens het spreken als één geheel hoort, worden niet automatisch aan elkaar geschreven. Een goed voorbeeld daarvan is op zoek.
Wanneer je bedoelt dat iemand ergens naar zoekt, schrijf je op zoek los.
Goed: Wij zijn op zoek naar een nieuwe medewerker. Fout: Wij zijn opzoek naar een nieuwe medewerker.
Vooral in vacatures en zakelijke teksten komt deze fout regelmatig voor. Meer voorbeelden vind je in onze uitleg overopzoek of op zoek.
Te veel of teveel?
Bij te veel en teveel ligt het iets ingewikkelder, omdat beide vormen kunnen voorkomen. Welke vorm correct is, hangt af van de betekenis.
Wanneer je bedoelt dat er meer van iets is dan gewenst, schrijf je te veel meestal als twee woorden.
Goed: Ik heb te veel koffie gedronken.
Teveel kan als zelfstandig naamwoord worden gebruikt:
Goed: Een teveel aan regels maakt het proces ingewikkeld.
In het dagelijkse taalgebruik heb je dus veel vaker te veel nodig dan teveel. We leggen het verschil uitgebreider uit in het artikelteveel of te veel.
Naar aanleiding of na aanleiding?
Een andere fout die je regelmatig tegenkomt in zakelijke e-mails is na aanleiding van. De vaste uitdrukking is echter naar aanleiding van.
Goed: Naar aanleiding van ons telefoongesprek stuur ik je deze offerte. Fout: Na aanleiding van ons telefoongesprek stuur ik je deze offerte.
Na en naar zijn beide Nederlandse woorden, maar hebben een andere betekenis. In deze uitdrukking hoort altijd naar. Bekijk eventueel ook onze uitleg overna aanleiding of naar aanleiding.
Als of dan?
Het verschil tussen als en dan zorgt eveneens voor veel twijfel. Vooral bij vergelijkingen worden de twee gemakkelijk door elkaar gehaald.
Bij een ongelijkheid gebruik je doorgaans dan:
Goed: Ons bedrijf is groter dan vorig jaar.
Bij een gelijkheid gebruik je als:
Goed: Deze laptop is even snel als mijn vorige laptop.
Een handig geheugensteuntje is daarom: groter dan, maar even groot als. Er bestaan meer situaties waarin de keuze minder vanzelfsprekend is. Die behandelen we in het artikel overals of dan.
Na of naar?
Na en naar lijken sterk op elkaar, maar betekenen iets anders. Na heeft meestal met tijd of volgorde te maken, terwijl naar onder andere een richting aangeeft.
Goed: Na het werk ga ik naar huis.
In één korte zin zie je het verschil direct. Eerst komt het werk en daarna ga je in de richting van huis. Meer voorbeelden vind je bijna of naar.
Dit of dat?
Ook dit en dat worden regelmatig verkeerd gebruikt. De keuze hangt onder andere samen met het woord waarnaar je verwijst.
Bij enkelvoudige het-woorden gebruik je dit of dat:
Dit bedrijf Dat bedrijf
Bij enkelvoudige de-woorden gebruik je juist deze of die:
Deze onderneming Die onderneming
Daarnaast speelt afstand een rol: dit en deze worden meestal gebruikt voor iets dat dichterbij is, terwijl dat en die eerder naar iets verder weg verwijzen. We behandelen dit uitgebreider indit of dat.
Ergeren of irriteren?
Ergeren en irriteren worden vaak op dezelfde manier gebruikt, terwijl de traditionele constructies verschillen.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen:
Ik erger me aan zijn gedrag. Zijn gedrag irriteert mij.
Vooral de constructie ik irriteer me aan wordt veel gebruikt. In verzorgd taalgebruik kun je bij twijfel kiezen voor ik erger me aan of iets irriteert mij. In ons artikel overergeren of irriteren gaan we verder op het verschil in.
Me of mijn?
In spreektaal hoor je regelmatig zinnen als me auto, me collega of me bedrijf. In geschreven Standaardnederlands is dat niet correct wanneer je bezit wilt aangeven.
Gebruik dan mijn:
Goed: Mijn collega belt je morgen. Fout: Me collega belt je morgen.
Me is wel correct als onbeklemtoonde vorm van mij:
Goed: Hij heeft me gisteren gebeld.
Het verschil zit dus vooral in de functie van het woord in de zin.
Bij deze of bij dezen?
Tot slot een twijfelgeval dat vooral in zakelijke communicatie voorkomt. Zowel bij deze als bij dezen kom je tegen, maar bij deze is tegenwoordig de gebruikelijke vorm in formuleringen als:
Bij deze stuur ik je de gevraagde documenten.
Overigens kun je dergelijke zinnen vaak nog natuurlijker formuleren: Hierbij stuur ik je de gevraagde documenten.
Wil je meer weten over beide vormen? Bekijk dan onze uitleg overbij deze of bij dezen.
Hoe voorkom je veelgemaakte taalfouten?
Veel Nederlandse taalfouten ontstaan niet doordat iemand de taal slecht beheerst. Vaak klinkt een verkeerde vorm simpelweg logisch of hoor je hem zo vaak dat hij vertrouwd aanvoelt. Kwa, zowiezo en opzoek zijn daar goede voorbeelden van.
Bij twijfel helpt het daarom om niet alleen op je taalgevoel af te gaan. Zoek de spelling of taalregel even op en onthoud vooral de fouten die je zelf regelmatig maakt.
Voor zakelijke communicatie is dat extra belangrijk. Een enkele tikfout kan natuurlijk gebeuren, maar een tekst vol spelling- en grammaticafouten komt al snel minder professioneel over. Met een laatste taalcontrole voordat je een belangrijke e-mail, offerte of webpagina verstuurt, voorkom je de meeste fouten.
Veel mensen typen “zoiezo” wanneer ze eigenlijk “sowieso” bedoelen. Dat is niet zo vreemd, want het woord klinkt heel anders dan hoe het geschreven wordt. Toch is “zoiezo” geen correct Nederlands. In dit artikel leggen we uit waarom deze spelling fout is, wat het juiste woord betekent en waarom deze spelfout zo vaak voorkomt.
Is “zoiezo” een officieel Nederlands woord?
Nee. “Zoiezo” komt niet voor in het Groene Boekje en is geen officiële Nederlandse spelling. De enige correcte vorm is “sowieso”.
De fout ontstaat doordat veel mensen het woord fonetisch schrijven: precies zoals zij het horen. Omdat de uitspraak afwijkt van de spelling, is dit een van de meest gemaakte spelfouten in de Nederlandse taal.
Wat betekent “sowieso”?
Sowieso betekent onder andere “in ieder geval”, “hoe dan ook” of “ongeacht de omstandigheden”. Je gebruikt het om extra nadruk te leggen op iets dat zeker is of hoe dan ook zal gebeuren.
Bijvoorbeeld:
Ik kom sowieso naar de afspraak.
Dat gaat sowieso lukken.
Hij is sowieso geschikt voor deze functie.
In al deze voorbeelden geeft het woord aan dat er geen twijfel bestaat over de uitkomst.
Waarom schrijven zoveel mensen “zoiezo”?
De belangrijkste oorzaak is de uitspraak. Veel mensen schrijven het woord zoals ze het horen, waardoor varianten als zoiezo, zowiezo, zoieso en sowiso ontstaan.
Daarnaast is sowieso een leenwoord uit het Duits. De oorspronkelijke spelling is behouden, waardoor het woord niet direct aansluit bij de Nederlandse uitspraak. Juist daarom blijft het voor veel mensen lastig om de juiste spelling te onthouden.
Wanneer gebruik je “sowieso”?
Je gebruikt sowieso wanneer je zekerheid wilt benadrukken of wilt aangeven dat iets ongeacht de omstandigheden gebeurt.
Bijvoorbeeld:
We vertrekken sowieso op tijd.
Zij helpt je sowieso als je daarom vraagt.
Ik ga sowieso mee.
In formele teksten kun je het woord eventueel vervangen door “in ieder geval”, “hoe dan ook” of “ongeacht”, afhankelijk van de context.
Andere veelgemaakte spellingen
Naast zoiezo bestaan er nog meer foutieve varianten van dit woord, waaronder:
zowiezo
zoieso
sowiso
Geen van deze vormen is correct. Alleen “sowieso” is de juiste Nederlandse spelling.
Hoe onthoud je de juiste spelling?
Een eenvoudig ezelsbruggetje is:
Het woord begint altijd met so.
Er staat nergens een extra z in het midden.
De enige juiste spelling is sowieso.
Twijfel je? Controleer het woord dan even. Het is een spelfout die in zakelijke communicatie snel opvalt.
Schrijf altijd “sowieso”
Twijfel je of je “zoiezo” kunt schrijven? Het antwoord is nee. Zoiezo is geen officieel Nederlands woord en wordt beschouwd als een spelfout. De juiste spelling is altijd sowieso. Door deze vorm consequent te gebruiken, voorkom je een van de meest voorkomende taalfouten in het Nederlands.
Lees je meer over de verschillende schrijfwijzen? Bekijk dan ook ons artikel over sowieso of zowiezo, waarin we de meest voorkomende varianten uitgebreid met elkaar vergelijken.
Recente reacties